Początkowo Argentyna zamówiła 11 grudnia 1978 roku sześć okrętów tego typu, z czego cztery miały być zbudowane we własnej stoczni z pomocą niemiecką, lecz ostatecznie w 1980 roku zmieniła zamówienie na cztery okręty MEKO 360 budowane w Niemczech i sześć mniejszych korwet typu MEKO 140, budowanych we własnej stoczni. Okręty typu MEKO 360 klasyfikowane są w Argentynie jako niszczyciele (hiszp. destructor), aczkolwiek część literatury z uwagi na umiarkowane rozmiary i uzbrojenie określa je jako fregaty.
Dla okrętów wybrano siłownię z turbin gazowych produkcji brytyjskiej, takich samych jak w znajdujących się już w marynarce Argentyny dwóch niszczycieli rakietowych brytyjskiego typu 42. Systemy uzbrojenia wybrano włoskie, z wyjątkiem używanych już w Argentynie francuskich pocisków przeciwokrętowych Exocet, a radary i wyposażenie elektroniczne – holenderskie. Stępki pod budowę okrętów położono w stoczni Blohm + Voss w Hamburgu w latach 1980–82, wodowano je w latach 1981–82, a weszły do służby argentyńskiej w latach 1983–1984.