Właściciel kaymu nie uzyskiwał w lauksie dodatkowych uprawnień, ani żaden inny mieszkaniec lauksu nie był uzależniony od właściciela dworu (nie dotyczy to czeladzi niewolnej). W przypadku zubożenia właściciela dworu-kaymu i utraty służby-niewolników, domy czeladzi pozostawały puste, mogły też z czasem zostać rozebrane lub ulegały naturalnemu zniszczeniu. Przy zmniejszeniu się wielkości zagrody, dwór-kaym ulegał naturalnej likwidacji, a sama zagroda nie różniła się od innych w lauksie. Nazwa ”kaym” mogła się dłużej utrzymać w nazewnictwie miejsca.
Czeladź niewolna była traktowana w szczególny sposób. Prusowie nie brali nigdy do niewoli dorosłych mężczyzn (których zabijali na miejscu). Uprowadzali wyłącznie kobiety i dzieci. Kobiety wykorzystywane były w gospodarstwie, jako nałożnice lub były sprzedawane. Chłopców wychowywano w rodzinie Prusów bez świadomości pochodzenia tak, aby osiągnąwszy dorosłość wiernie służyli rikijsowi (w tym zbrojnie).
Zobacz też wieś pruska
Bibliografia Łucja Okulicz-Kozaryn, Dzieje Prusów, Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej, 1997, 531 str., A. Wakar, Olsztyn – dzieje miasta, Olsztyn 1997,
Kategoria:Prusowie