Propozycje firmy zostały zaakceptowane przez dowództwo sił powietrznych, które 21 sierpnia 1957 roku przyznało North American kontrakt na opracowanie pocisku w ramach WS-131. Jesienią 1957 roku pocisk otrzymał oznaczenie GAM-77 i nazwę Hound Dog. W listopadzie 1958 roku rozpoczęły się testy aerodynamiczne modelu pocisku a 23 kwietnia 1959 roku prototyp pocisku zrzucony z bombowca NB-52B wykonał pierwszy lot z wykorzystaniem własnego napędu. W październiku 1959 roku miał miejsce pierwszy lot kierowany.
Konstrukcja thumb|left|North American AGM-28B Hound Dog prezentowany w National Museum of the United States Air Force Pocisk o bardzo smukłym kadłubie posiadał układ przedniego, płytowego usterzenia poziomego. W tylnej części pocisku znajdowały się skrzydła o obrysie delta, ze ściętymi końcówkami. Sterowanie poprzeczne realizowano różnicowo wychylając płyty przedniego usterzenia, sterowanie podłużne poprzez ich zgodne wychylenie. Pocisk zaopatrzono w silnik odrzutowy Pratt & Whitney J52-P-3 o ciągu 3400 kG (33,34 kN). System kierowania pociskiem został również zaadaptowany z Navaho. Składał się on z systemu nawigacji bezwładnościowej i układu astronawigacyjnego Kollsman KS-120.