Dzięki silnej pozycji jaką uzyskał na rodzinnych Kujawach udało mu się doprowadzić do umieszczenia w gronie posłów kuzyna Kazimierza Albina Sokołowskiego. 31 marca 1783 otrzymał nominację na starostę inowrocławskiego, jednak niespełna rok później cedował to starostwo Michałowi Brzezińskiemu. W 1784 roku wybrano go powtórnie na konsyliarza Rady Nieustającej. W roku 1786 pracował jako komisarz kamery w Warszawie.
Aktywnie uczestniczył w pierwszym roku obrad Sejmu Czteroletniego, po tym jak w sierpniu 1788 po raz trzeci został wybrany na posła. Był posłem z województwa inowrocławskiegoKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 322.. Występował jako zdecydowany zwolennik programu dworskiego i obrońca Rady Nieustającej przed atakami opozycji magnackiej. We wrześniu 1789 roku wszedł w skład Deputacji do Formy Rządu, powołanej przez Sejm Czteroletni dla określenia ustroju RzeczypospolitejVolumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 107-108.. W październiku 1789 roku nastąpił przełom w obradach spowodowany sukcesami posłów Stronnictwa Patriotycznego, wspieranego przez dyplomację pruską. Stanisław August Poniatowski został zmuszony do zrezygnowania z przedłożonego w izbie projektu sojuszu polsko-rosyjskiego. 19 stycznia 1790 roku zwolennicy reform doprowadzili do zniesienia Rady Nieustającej.