16–19.
Do turniejowej gry powrócił po zjednoczeniu Niemiec, szybko osiągając sukcesy. W 1990 r. zwyciężył w mistrzostwach kraju w szachach błyskawicznych, a w kolejnych latach ponownie wypełnił normy na tytuł mistrza międzynarodowego, który otrzymał w 1994 roku. W tym samym roku odniósł największy sukces w karierze, zdobywając w Binz tytuł indywidualnego , dzięki czemu zdobył prawo do startu w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Ptuju w 1995 roku (w turnieju tym zajął VIII m. w stawce 16 uczestników). Również w 1995 r. zwyciężył w dwóch turniejach First Saturday, rozegranych w Budapeszcie (edycje FS08 GM i FS10 GM). W 1996 r. podzielił I m. (wspólnie z Normundsem Miezisem) w Schöneck/Vogtl. oraz zdobył złoty medal mistrzostw Niemiec w szachach szybkich, osiągnięcie to powtarzając w następnym roku. W 1998 r. zwyciężył w otwartym turnieju w Pasawie, a w 1999 r. w kolejnym turnieju rozegranym w tym mieście podzielił I m. wspólnie z m.in. Bartoszem Soćko, Jurijem Zezulkinem i Eckhardem Schmittdielem. W 2001 r. odniósł kolejny sukces, zwyciężając (wspólnie z Walerianem Gaprindaszwilim i Ibragimem Chamrakułowem) w Oldenburgu.