Morfologia Długość ciała miodaczka złotoskrzydłego wynosi 14–17 cm. Masa ciała: podgatunek nominatywny: samce 15–23 g, samice 12–20 g podgatunek halmaturinus: samce średnio 15,2 g, samice średnio 12,5 g
Gatunek wykazuje dymorfizm płciowy – samiec jest ciemnoszary z jasnymi żółtymi końcówkami skrzydeł, jasnoszary brzuch oraz wąskie, białe pasy na głowie powyżej oka, na krawędziach skrzydeł oraz łatka na piersi. Samica jest oliwkowoszara z podobnymi mniej wyrazistymi oznaczeniami. Obie płcie mają długie zakrzywione do dołu dzioby.
Ekologia i zachowanie Miodaczek złotoskrzydły zamieszkuje różne typy siedlisk, od przybrzeżnych wrzosowisk, wilgotnych lasów twardolistnych po lasy górskie. Często występuje w wilgotnych wąwozach lub w gęstych zaroślach drzewa herbacianego, rzadko jest widywany na obszarach półsuchych. Pojawia się w miejskich parkach i ogrodach, zwłaszcza jesienią i zimą na wybrzeżach, czasami widywany na plantacjach sosny.