Michaił Fiodorowicz Władimirski (; ur. 4 marca (lub 20 maja) 1874 w Arzamasie, zm. 2 kwietnia 1951 w Moskwie) – państwowy i partyjny działacz sowiecki. W latach 1927–1951 przewodniczący Centralnej Komisji Rewizyjnej (CKR). Od 16 marca 1919 (po śmierci Swierdłowa, aż do wyboru Kalinina) do 30 marca 1919 zajmował stanowisko pełniącego obowiązki przewodniczącego Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (WCIK) RFSRR, czyli nominalnej głowy państwa.
Odznaczony dwoma Orderami Lenina.
Życiorys Studiował w Tomsku i Moskwie, od 1895 związany z ruchem socjaldemokratycznym, 1899 wyemigrował do Niemiec, gdzie studiował w Heidelbergu i Berlinie. Po powrocie do Rosji w 1906 aresztowany i oddany pod nadzór policji, wyemigrował do Francji. Powrócił do Rosji po rewolucji lutowej i obaleniu caratu, w lipcu 1917 i został członkiem biura wykonawczego moskiewskiego komitetu SDPRR(b), a po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) 19 listopada 1917 członkiem prezydium rady moskiewskiej.
Wykształcenie 1903 – ukończył studia na wydziale medycyny Uniwersytetu Berlińskiego