masa ciała 23–60 g. Jest nieco mniejszy od wspomnianych gatunków szczurów, a także mniej agresywny. Osobniki w populacjach występujących dalej od równika mają większe rozmiary, niż te żyjące w cieplejszym klimacie. Samica szczura polinezyjskiego ma osiem par sutków. Kariotyp wynosi 2n = 42 i FN = 62.
Zasięg występowania i środowisko mały|lewo|400px|Przypuszczalnie szczur polinezyjski przyczynił się do wylesienia Wyspy Wielkanocnej Szczur polinezyjski jest rozpowszechniony w Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii. Wywodzi się z Azji, gdzie naturalnie występuje we wschodnim Bangladeszu, Mjanmie, Tajlandii, Kambodży, Laosie, Wietnamie, Malezji i Indonezji. Wraz z człowiekiem dostał się na Archipelag Malajski, Filipiny, Nową Gwineę, australijskie wyspy Adele i Murray (nie stwierdzono go na kontynencie), a także bardzo wiele wysp Oceanii, w tym Nową Zelandię i Hawaje. Nie wiadomo, czy populacja z Tajwanu jest rodzima, czy reprezentuje jeszcze jeden przykład przybycia szczura wraz z człowiekiem.