Pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w lotnictwie związanych z fotooptyką. 27 czerwca 1935 roku awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 29. lokatą w korpusie oficerów aeronautyki. W marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 11. lokatę w korpusie oficerów lotnictwa, grupa techniczna. Pełnił wówczas służbę w Kierownictwie Zaopatrzenia Lotnictwa w Warszawie na stanowisku oficera nadzoru Kierownictwa Fabrykacji Lotniczej.
W kampanii wrześniowej ewakuował się na Wschód, internowany w Rumunii i osadzony w obozie w Tulcea. Już w listopadzie 1939 we Francji. Pracował w Centrum Wyszkolenia Lotnictwa pod Lyonem, przed upadkiem Francji ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Tu po ukończeniu kursów szkoleniowych został nawigatorem, otrzymując przydział do 304 dywizjonu bombowego Ziemi Śląskiej im. księcia Józefa Poniatowskiego. Z dywizjonem od 1942 do końca II wojny światowej brał udział w 25 lotach bojowych nad Francją i Atlantykiem.