W latach 30. XX w. był także dyrektorem wojewódzkiego biura Funduszu Pracy w Nowogródku, członkiem zarządu Związku Synarchicznego, współorganizatorem Polskiej Partii Radykalnej, współzałożycielem i redaktorem „Nowych Dróg” i „Nakazu Dnia”. Współpracował z „Kurierem Porannym”, w którym publikował artykuły. Wszedł także do zarządu Polskiej Wytwórni Filmowej EOS sp. z o.o.
Transportem 18 listopada 1942 przewieziony z Warszawy do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie 1 lutego 1943 zginął.
Od 21 kwietnia 1920 mąż Zofii z Piórkowskich, z którą miał córkę Hannę, zamężną Wałkówską (1921–2013), profesora filologii orientalnych we Wrocławiu, i syna Andrzej (1926–1944), żołnierza Armii Krajowej, poległego w powstaniu warszawskim.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi na polu pracy organizacji i uporządkowania samorządu miejskiego”. Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1937) „za zasługi w zakresie pomocy i opieki nad bezrobotnymi”.
Przypisy
Bibliografia
Z rewolucyjnych tradycji Włocławka (Czesław Perlikowski, Czesław Kozłowski, Bronisław Kapłan). Jerzy Kubiatowski, Stefan Pachnowski, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XXIV, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979, s.