Gina Pane (ur. w 1939 w Biarritz, zm. w 1990 w Paryżu) – włoska artystka, mieszkała i tworzyła we Francji.
Życiorys Gina Pane ukończyła Paryską Akademię Sztuk Pięknych w 1966 roku. Początki jej twórczości związane są z malarstwem geometrycznym, bliskim koncepcjom Bruce’a Naumana i Roberta Morrisa, wzbogacone pewnymi rozwiązaniami formalnymi, których tematyki nawiązują do jej późniejszych prac. Gina Pane w pewnym momencie swego życia zaczyna interesować się tematyką ciała w ścisłym związku z naturą. Znana jest przede wszystkim z performance, które wystawiała jako artystka body art w latach siedemdziesiątych. W swojej twórczości eksplorowała temat cierpienia i bólu ciała. W swoich akcjach cięła ciało brzytwą, pochłaniała pokarm w sposób budzący obrzydzenie, rozbijała ciałem oszklone drzwi. W 1978 roku założyła pracownię performance’u w Centrum im. Pompidou. Od 1980 artystka wykonywała instalacje. Kulminacją tych wszystkich działań było powstanie cyklu Partitions, poświęconego świętym i męczennikom. Pane układała z różnych materiałów (rżnięte szkło, kute metale, drewno) proste formy geometryczne, nawiązujące do religijnej symboliki, w której można dopatrzyć się tradycji chrześcijańskiej, pierwotnych kultów, „mistyki zawartej w konstruktywizmie” i aluzji do umęczonego ciała.