W starszych publikacjach podawano, że czeczotka tundrowa zalatuje do Polski. Do końca 2021 stwierdzono ją 348 razy (łącznie obserwowano 576 osobników). W 2017 miał miejsce nalot tych ptaków, który objął swym zasięgiem niemal cały kraj – odnotowano wówczas 107 stwierdzeń (136 osobników). Informacje te pochodzą jednak z czasów, gdy czeczotka tundrowa uznawana była za odrębny gatunek (z exilipes jako podgatunkiem), i stwierdzenia (a przynajmniej większość z nich) dotyczą podgatunku exilipes, który zimuje m.in. w północnej Europie; Handbook of the Birds of the World (2010) podaje, że podgatunek A. f. hornemanni rzadko zalatuje do Europy, stwierdzono go na wyspach północno-zachodniej Europy (Wyspy Owcze, Jan Mayen, Wielka Brytania, Irlandia) oraz w Norwegii i Holandii.
Morfologia długość ciała: 11,5–14 cm masa ciała: 17–20 g (A. h. hornemanni), 10–16 g (A. h. exilipes) Samica przypomina samca, różni się od niego głównie brakiem różowawego zabarwienia na piersi i kuprze, jej twarz jest nieco bardziej szara, zaś czerwona plama na czole jest trochę mniejsza niż u samca.
Rozród Sezon lęgowy trwa od maja do lipca. Gniazduje w samotnych parach lub luźnych koloniach. Wyprowadza jeden lęg w roku.