Formowanie zakończyło się 15 stycznia, po czym w porozumieniu z dowództwem Bałtyckiej Landeswehry ponad 60-osobowy Oddział wszedł w jej skład. Rotmistrz A. P. Lieven uznawał zwierzchność adm. Aleksandra Kołczaka i gen. Antona Denikina. 31 stycznia 1 kompania w liczbie 65 ludzi przybyła na front. Do 9 lutego Oddział liczył już ok. 100 żołnierzy przy etacie 440. Pod koniec lutego w jego skład weszła kompania kpt. K. I. Dydorowa. Na początku marca liczebność Oddziału osiągnęła 250 ludzi. Składał się ze szwadronu kawalerii, oddziału karabinów maszynowych i kompanii piechoty.
Wkrótce cały Oddział został skierowany do Kurlandii, gdzie w rejonie Windawy i Mitawy toczył walki z łotewskimi oddziałami bolszewickimi, w ramach szerszej kontrofensywy pod ogólnym dowództwem gen. Rüdiger von der GoltzaT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 163.. W połowie marca wziął udział w opanowaniu obydwu miast. 22 maja wraz z wojskami Bałtyckiej Landeswehry i Brygadą Łotewską uczestniczył w operacji ryskiej: przemaszerował południowym skrajem jeziora Babite i wkroczył następnego dnia do Rygi. Podczas walk z wycofującymi się oddziałami bolszewickimi płk A. P. Lieven został ciężko ranny. Faktyczne dowództwo Oddziału przejął kpt. K. I. Dydorow, natomiast płk A. P. Lieven zachował formalne zwierzchnictwo.