Pogłębiając swoją wiedzę na temat leseferyzmu natrafił na dylemat. Uznał że argumenty za dobrami i usługami dostarczanymi przez rynek były kompleksowe, a w związku z tym, zaczął zastanawiać się czy usługi związane z ochroną obywateli i obronnością państwa powinny być dostarczane przez rynek. mały|upright|Rothbard w latach 50. Rothbard wkrótce przyciągnął uwagę Fundacji Williama Volkera (ang. William Volker Fund), głównej grupy wspierającej badaczy reprezentujących klasyczny liberalizm w latach 50. i wczesnych 60. Rozpoczął projekt mający na celu napisanie podręcznika tłumaczącego Ludzkie działanie w sposób przystępny dla studentów; próbny rozdział na temat pieniądza i kredytu zdobył aprobatę Misesa. Z czasem zmienił cel projektu, a w jego rezultacie powstała książka Man, Economy, and State (1962), która stała się centralną pozycją austriackiej szkoły ekonomicznej.
Rothbard był całkowicie zgodny co do wnioskowań Misesa dotyczących całej ekonomii począwszy od aksjomatu o działaniu połączonego z kilkoma subsydiarnymi postulatami. Przeprowadził jednak bardziej pogłębioną niż Mises dedukcję i w rezultacie wniósł główny teoretyczny wkład w innowacje w prakseologii.