Przez krótki czas pracował w Oddziale Zbiorów Specjalnych, zajmując się zbiorami kartograficznymi.
W 1975 przeszedł do pierwszej w Polsce, reaktywowanej w tym czasie za sprawą Bolesława Świderskiego, Katedry Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Łódzkiego. Był tam początkowo asystentem, następnie starszym wykładowcą, a po obronie doktoratu – adiunktem. Rozprawę doktorską "Dzieje bibliotek" Joachima Lelewela. Studium bibliologiczne przygotował pod kierunkiem profesora Janusza Kapuścika i obronił w 1992. Wykorzystując przygotowanie pedagogiczne wyniesione z łęczyckiego liceum prowadził jednocześnie zajęcia w kilku szkołach średnich w Łodzi: Zasadniczej Szkole Zawodowej Rzemiosł, Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących, Zaocznym Technikum Kinematograficznym. Był również wykładowcą Instytutu Kształcenia Nauczycieli i Mazowieckiej Wyższej Szkoły Humanistyczno-Społecznej w Łowiczu.