Jego dwór w Powieżupiach stał się szybko ośrodkiem litewskości. Latem 1902 r. za zgodą Putvinskisa, Povilas Višinskis zorganizował tam pierwsze zebranie literatów litewskich. Później tego typu spotkania odbywały się co miesiąc. Każdy gość zobowiązany był każdorazowo przywieźć swój „paszport”, czyli niedawno napisane utwory literackie lub artykuły. W zebraniach uczestniczyli Povilas Višinskis, Julija Žemaitė, Jonas Krikščiūnas-Jovaras, Gabrielė Petkevičaitė-Bitė, Jonas Biliūnas oraz inni inteligenci i pisarze. Od 1901 r. Vladas Putvinskis sam pisywał do prasy litewskiej jako Vladas Putvys.
Kiedy Povilas Višinskis był redaktorem gazety Varpas (Dzwon), Vladas Putvinskis wspierał materialnie jego działalność. Gościł u niego również Jonas Jablonskis, który ok. 1900 r. przygotowywał tu dla prasy „Gramatykę języka litewskiego” oraz „Pisma” Motiejusa Valančiusa. Pomagali mu w tym Antanas Smetona, Petras Avižonis oraz Julija Žemaitė.