Gniazdo buduje samica, zwykle na ziemi lub nisko nad ziemią, rzadko wyżej niż 1,5 metra. Może ono spoczywać w kępie trawy lub innej miękkiej roślinności, na omszałym wzgórku, pod krzakami, na przewróconym pniu lub gałęzi. Samiec w tym czasie pilnuje terytorium. W zniesieniu 1–5 (najczęściej 4) jaj koloru zielonkawoniebieskiego, czasami brązowo nakrapianych. Okres inkubacji trwa 10–14 dni. Młode są w pełni opierzone po 10–12 dniach od wyklucia.
W okresie lęgowym zjada głównie owady i inne bezkręgowce; późnym latem i jesienią przeważnie owoce jagodowe. Jego ofiarą padają chrząszcze, mrówki, osy, gąsienice, koniki polne, muchy i inne owady, czasami także małe żaby i salamandry.
Wydaje miękkie „wi-juu”.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje drozdka brunatnego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na 11 milionów osobników. Trend liczebności populacji jest spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Drozdowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1817 roku