Odrzucając jednak idee państwowości i parlamentaryzmu, nie rezygnował z patriotyzmu i idei narodu, domagając się „samoistnego oddziału każdego plemienia” oraz „uznania narodowości, jako Bożej zasady”. Daleki był przy tym jednak od egoizmu narodowego i nacjonalizmu.
Poglądy społeczno-polityczne Chojeckiego podlegały silnej ewolucji. W powieści Alkhadar, wydanej pięć lat po Rewolucjonistach i stronnictwach wstecznych upatrywał groźby despotyzmu we wszelkich zbiorowych organizmach, podczas kiedy poprzednio w idei stowarzyszenia widział obronę przed potęgą rządu. Pisał teraz: nie ma systemu, który by sam w sobie niósł wszystkie rękojmie sprawiedliwości i porządku. Z czasem znacznie złagodził swój światopogląd, odchodząc od socjalizmu i anarchizmu. Rewolucjonizm jego ogranicza się w zasadzie jedynie do „Wiosny Ludów”.
Publikacje
[wspólnie z Adolphem d’Ennery].
Zobacz też
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Dzieła E. Chojeckiego w zbiorach Biblioteki Narodowej – wersja cyfrowa na Polona.pl Edmund Chojecki, Ogólny rzut oka na rewolucję