Datę przekazania regionu ustalono na 28 sierpnia 1921 i został on opuszczony przez administrację węgierską, lecz objęcie go przez władze austriackie okazało się niemożliwe ze względu na postawę miejscowej ludności. Przez około miesiąc zbrojni węgierscy ochotnicy utrzymywali na terenach Burgenlandu efemeryczne węgierskie państewko Lajtabánság („Palatynat Litawski”). Dopiero mediacja Włoch pozwoliła na rozbrojenie ochotników 6 listopada 1921. Wskutek protestów węgierskich w mieście Sopron i otaczających je wsiach został przeprowadzony plebiscyt (14-16 grudnia 1921), w którym zwyciężyła opcja węgierska. W konsekwencji Rada Ambasadorów zdecydowała o pozostawieniu tego terenu przy Węgrzech.
Po zajęciu Austrii przez Hitlera powstała granica niemiecko-węgierska. W 1955 po zakończeniu alianckiej okupacji i odzyskaniu przez Austrię niepodległości przywrócono granicę w niemal identycznym przebiegu sprzed 1938. Jedyną różnicą jest skrócenie granicy w okolicach dzisiejszego trójstyku austriacko-słowacko-węgierskiego – po przyłączeniu do Czechosłowacji w 1947 tzw.