wprowadzono rozporządzenie nakazujące psy swobodnie poruszające się likwidować i traktować jako psy dzikie. Dla żyjącego od zawsze na swobodzie tajgana stało się to poważnym zagrożeniem.
W momencie, gdy kynolodzy uznali tajgana za rasę praktycznie wymarłą, spowodowało to duże zainteresowanie wielu osób pozostałymi przy życiu osobnikami, dostępnymi w rejonach górskich Kirgistanu. Część z nich została sprzedana handlarzom psów, część dostała się do hodowców. Od roku 1987 zaistniała możliwość dokonywania rejestracji rasowych tajganów w Oddziale Polowań z Psami, w Związku Rybołówstwa i Myślistwa. W ten sposób zostały zaprezentowane dwa osobniki charta kirgiskiego w Moskwie na Wystawie Osiągnięć Przemysłu Rolniczego i stały się one podkładem pod regularną hodowlę tej rasy. Do wzrostu zainteresowania tajganem jako rasą, przyczyniło się także potraktowanie go jako elementu dziedzictwa kulturowego Kirgistanu.