Rywal Kolumbijczyka już w pierwszej rundzie był liczony, a po nokaucie w czwartej rundzie przez kilka minut nie był w stanie podnieść się z ringu.
30 stycznia 2009 roku po raz drugi zdobył wakujący tytuł mistrza świata organizacji IBF, pokonując na punkty Hermanna Ngoudjo. W trzeciej rundzie Ngoudjo dwukrotnie leżał na deskach i doznał złamania szczęki.
30 maja 2009 zmierzył się z Andre Berto w walce o tytuł mistrza świata WBC w kategorii półśredniej, jednak przegrał na punkty. Po tej porażce powrócił do kategorii junior półśredniej i 28 sierpnia 2009 obronił tytuł mistrza IBF, pokonując przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie Randalla Baileya, mimo że w szóstej rundzie leżał na deskach. Bailey był liczony dwukrotnie w rundzie dziewiątej i kolejny raz w rundzie dziesiątej.
6 marca 2010 doszło do walki unifikacyjnej z mistrzem świata WBC, Devonem Alexandrem. Amerykanin wygrał przez techniczny nokaut w ósmej rundzie – Urango dwukrotnie w tej rundzie leżał na deskach, a po drugim liczeniu sędzia zdecydował się przerwać pojedynek.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kolumbijscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1980 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi junior półśredniej Kategoria:Ludzie urodzeni w Monteríi