Kolejne funkcje to: dowódca batalionu – do grudnia 1942, zastępca dowódcy pułku – do czerwca 1943, zastępca oraz pełniący obowiązki dowódcy brygady pancernej na 1 Froncie Ukraińskim – do maja 1945.

Po wojnie pełnił służbę kolejno: dowódca pułku czołgów – do października 1946, zastępca dowódcy dywizji pancernej – do grudnia 1952, dowódca 10 Gwardyjskiej Dywizji Pancernej w Altengrabow – od 1 grudnia 1952 do 29 października 1956. Następnie studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego. Od 24 lutego 1959 do 7 czerwca 1960 dowódca 6 Korpusu Armijnego w Stalingradzie, następnie do 28 stycznia 1965 dowódca 5 Gwardyjskiej Armii Pancernej w Bobrujsku, do 7 lipca 1965 - dowódca 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej w Dreźnie, do 18 sierpnia 1966 - dowódca 3 Armii Ogólnowojskowej w Magdeburgu. Następnie do kwietnia 1968 był I zastępcą Głównodowodzącego Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, do września 1971 dowódca Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego, do lipca 1972 Głównodowodzący Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech.

Od lipca 1972 do kwietnia 1988 był zastępcą ministra obrony ZSRR – szefem Tyłów Sił Zbrojnych ZSRR.