Rozród thumb|left|Jaja z kolekcji muzealnej Sezon lęgowy zależy od miejsca występowania: w Azji Południowej marzec–październik, głównie kwiecień w regionach południowych, czerwiec–lipiec w regionach zachodnich i wschodnich, wrzesień w suchszych rejonach Biharu (północno-wschodnie Indie) oraz kwiecień–sierpień w skrajnie północno-wschodnich Indiach; marzec–maj w południowej Turcji i północnym Iraku; od połowy kwietnia do czerwca w krajach byłego ZSRR. W niektórych rejonach (np. w Azerbejdżanie) wyprowadza dwa lęgi w roku.
Budową gniazda zajmuje się wyłącznie samica. Stanowi je płytkie zagłębienie w gołej ziemi, niewyścielone lub skąpo (sporadycznie gęsto) wyścielone trawą, łodygami, gałązkami, liśćmi lub piórami. Gniazdo jest zlokalizowane zazwyczaj przy krzaku, kępie trawy lub w pobliżu kopca mrówek.
W zniesieniu 4–18 jaj, najczęściej 7–12. Ich wysiadywanie trwa zwykle 18–19 dni, maksymalnie 21 dni, a zajmuje się nim wyłącznie samica.