Zaporoska Elektrownia Jądrowa () – elektrownia jądrowa na Ukrainie, w Enerhodarze, nad Zbiornikiem Kachowskim, wybudowana w latach 1981–1989; największa elektrownia jądrowa w Europie. Dysponuje sześcioma reaktorami typu WWER–1000/320 o mocy 950 MWe każdy. W 2020 roku pokrywała 20% ukraińskiego zapotrzebowania na energię elektryczną, co stanowiło 47% energii dostarczonej przez ukraińskie elektrownie jądrowe. Właścicielem i operatorem elektrowni jest ukraińskie przedsiębiorstwo państwowe Energoatom.
Elektrownia obejmuje teren o powierzchni 104,7 hektarów. Na jej terenie znajduje się suche składowisko zużytego paliwa jądrowego.
Ze względu na zagrożenie wojenne od 2022 r. reaktory są wyłączone.
Historia Budowa elektrowni rozpoczęła się w 1981 roku. Pięć pierwszych reaktorów uruchomiano rok po roku w latach 1984–1989, ostatni blok w roku 1995. Za projekt odpowiadał Atomenergoprojekt. Reaktory zbudowały Izhorskie Zawody, na zlecenie Ministerstwa Budowy Maszyn Ciężkich (dzisiejszy Atomstroyexport). Turbiny parowe dostarczył Charkowski Turbinny Zawod, dzisiejszy Turboatom
W 2004 roku na terenie elektrowni powstało suche składowisko paliwa jądrowego.