W późniejszych latach idea Richarda Darré stała się podstawą niemieckiej polityki eksterminacyjnej w czasie II wojny światowej.
Do dziś teoria Blut und Boden znajduje poparcie w niemieckich kręgach skrajnie prawicowych.
Idea Blut und Boden w literaturze W języku niemieckim zwana jako Die Blut-und-Boden-Dichtung – Literatura Krwi i Ziemi (w skrócie jako Blubo-Dichtung lub Blubo-Literatur). Jest to kierunek w literaturze, w której występuje idea czystej gatunkowo rolniczej rasy przewodniej. Obejmuje on w szczególności powieści dotyczące rolników, osiedleńców, najemców ziemi. Przedstawicielami byli między innymi Gerhard Schumann, Herbert Böhme, Heinrich Anacker, Herybert Menzel i Josefa Berens-Totenohl.
Idea Blut und Boden w sztuce W języku niemieckim zwana jako Die Blut-und-Boden-Kunst. Naziści widzieli istotny środek ideologicznego wpływu na ludność kraju w sztuce, szczególnie w malarstwie oraz monumentalnym rzeźbiarstwie. Powracającymi motywami były aryjskie motywy pracowitego niemieckiego rolnika, dzielnego niemieckiego żołnierza, płodnej niemieckiej kobiety oraz nienaruszalnej niemieckiej dużej rodziny.