został przeniesiony do pułku jazdy. Kapitanem został 20 sierpnia 1804 r.
W 1805 roku został ranny w bitwie pod Castelfranco. W kampanii 1806 i 1807 roku przeciw Prusom, brał udział w bitwie pod Glatz 15 kwietnia 1807 r., za co 28 maja 1808 r.odznaczono go kawalerskim znakiem Legii Honorowej.
Będąc urlopowany podczas prywatnego pobytu w Petersburgu spełnił rolę kuriera dostarczając korespondencję Aleksandra I Romanowa do Napoleona Bonaparte W nagrodę mianowany adiutantem przy sztabie armii włoskiej pod dowództwem wicekróla Eugeniusza Beauharnaisa.
Ranny w bitwie pod Wagram. Awansował do stopnia majora 4 pułku I Legii Nadwiślańskiej i przyłączonym do dywizji generała Serrasa.
W marcu 1810 r. Tański ze swoim pułkiem wyruszył do Hiszpanii. W bitwie pod Benevente został ciężko ranny w nogę. Złożył dymisję i wyjechał do Paryża.
Kazimierz Tański wielokrotnie prosił Napoleona o mianowanie go majorem jakiegokolwiek francuskiego pułku jazdy, bez rezultatu bowiem 28 września 1810 r. minister jego prośby odrzucił. 30 kwietnia 1811 r. powołany został przez księcia Józefa Poniatowskiego na majora 11 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego.
W sierpniu 1813 r. był dowódcą Ułanów Nadwiślańskich. Dostał się do niewoli na Węgrzech, w Stuhlweißenburgu, gdzie pozostawał do maja 1814 roku.