Podgatunki Wyróżnia się dwa podgatunki Alca torda: A. t. torda Linnaeus, 1758 – północno-wschodnia Ameryka Północna, Grenlandia do północnej Skandynawii i Morza Białego, północne wybrzeża Bałtyku; A. t. islandica C.L. Brehm, 1831 – Islandia, Wyspy Owcze, Wyspy Brytyjskie, Wyspy Normandzkie, północno-zachodnia Francja, Helgoland (północne Niemcy). Proponowany podgatunek A. t. britannica uznany za synonim A. t. islandica.
Charakterystyka Cechy gatunku Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W upierzeniu godowym głowa, szyja oraz wierzch ciała czarne, spód ciała biały. Cienka biała przepaska na skrzydle i cienka biała linia łącząca oko z nasadą dzioba. Nogi i dziób czarne. Ogon długi, ząbkowany i spiczasty. Dziób silnie bocznie spłaszczony z fałdami po bokach i białą pręgą. W szacie spoczynkowej gardło i boki głowy bieleją. Brakuje białej linii ciągnącej się między okiem a dziobem. U młodych dziób jest mniejszy, gładki, spiczasty i nie ma na nim rysunku. W locie widoczna jest mocna i krótka szyja oraz wachlarzowaty ogon. W powietrzu palce nóg są przykryte.