Opis Przedstawia Madonnę siedzącą na zielonej skrzyni z miękkim wałkiem na siedzisku, trzymającą na kolanach ciało Chrystusa. Główne założenie kompozycyjne stanowi pionowa linia Marii i krzyżująca się z nią ukośna leżącego na kolanach Chrystusa. Maria prawą ręką podtrzymuje głowę w lewej dłoni trzyma rękę Chrystusa. Sylweta Marii jest nieznacznie pochylona w lewo w kierunku głowy Chrystusa. Jej twarz w zgodzie z zasadą kanonu lirycznego jest łagodnie wymodelowana. Regularne rysy, pociągła twarz z wyraźnie uwypuklonymi policzkami. Brwi ściągnięte uniesione w łagodnym wyrazie cierpienia i zadumy, szerokie czoło, na policzku pod okiem widać spływającą łzę. Maria ubrana jest w czerwoną suknię, po której od głowy do samego dołu fałdami delikatnie spływa maforium. Ciało Jezusa o proporcjach wyraźnie zmniejszonych, szczupłe i subtelne ciężarem przez biodra opiera się na lewym kolanie Marii. Na głowie korona cierniowa, twarz podłużna, oczy duże, zamknięte snem śmierci (otwarte, wywrócone białka), broda bezwładnie opuszczona przez to w niemym udręczeniu rozchylone usta, odsłonięte górne uzębienie. Tors powyżej pasa zwrócony teatralnie ku widzowi, klatka piersiowa znacznie wypięta, widoczne wyraźne żebra i wyraźnie ślady męki. Ręce zebrane w pasie, jedna z dłoni spoczywa w dłoni Marii druga dłoń konwulsyjnie podwinięta.