30 kwietnia 1915 r. założono w Paryżu Komitet Jugosłowiański, na którego czele stanął Ante Trumbić. Główną siedzibę ustanowiono w Londynie. Oprócz Trumbicia najważniejszymi przedstawicielami Komitetu byli Frano Supilo i Ivan Meštrović. Do zadań Komitetu, który składał się głównie z polityków jugosłowiańskich z Austro-Węgier, należało przekonanie państw Ententy do pomysłu zjednoczenie Słowian południowych z Serbią (na zasadzie równouprawnienia narodów jugosłowiańskich, przeciwstawiając się wielkoserbskim aspiracjom rządu Pašicia) i oddania nowemu państwu obiecanych Włochom terenów. Argumentem Komitetu był skład etniczny tychże regionów, w których zdecydowanie przeważali Chorwaci. Dla Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji ważniejsze jednak było zachęcanie Włochów do walki po ich stronie, niż zawieranie zobowiązań ze środowiskami, które w żaden istotny sposób nie mogły pomóc w pokonaniu państw centralnych. Komitet przez cały okres wojny przebywał na emigracji, gdzie przekonywał opinię publiczną mocarstw ententy o konieczności utworzenia państwa Słowian południowych. Wśród samych Serbów, Chorwatów i Słoweńców istniały rozbieżności co do kształtu wspólnego państwa;