Uczestniczył w kampanii wrześniowej, walcząc w szeregach Nowogródzkiej Brygady Kawalerii. W 1940 roku rozpoczął działalność w konspiracji, najpierw w Tajnej Armii Polskiej, następnie w ZWZ. Był organizatorem i dowódcą brygady wywiadowczej w Okręgu Warszawa – miasto ZWZ – Okręg Warszawa AK. We wrześniu 1943 roku został mianowany szefem kontrwywiadu politycznego Delegatury Rządu RP na m.st. Warszawę. W 1944 roku został oddelegowany do Komendy Głównej i awansowany do stopnia ppłk.
Brał udział w powstaniu warszawskim, w czasie którego dowodził oddziałem i został dwukrotnie ranny. Po upadku powstania został internowany w oflagu II C Woldenberg. Po wyzwoleniu w lutym 1945 roku powrócił do Polski i zamieszkał w Krakowie.
Po ujawnieniu się 17 grudnia 1949 roku został aresztowany. 6 października 1951 roku został skazany na karę dożywotniego więzienia. Został zamordowany („zmarł nagle”) 12 lutego 1952 r. w więzieniu mokotowskim w Warszawie
Pochowany na warszawskim Cmentarzu Wojskowym (kwatera D-1a-24)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. Zrehabilitowany w 1957.
Był odznaczony m.in.