Od początku pracy kapłańskiej zaangażowany był w polski ruch narodowy. Był członkiem m.in. Towarzystwa Naukowego w Toruniu (od 1897) oraz stowarzyszenia "Straż", zajmującego się krzewieniem oświaty wśród ludu. Udzoelał się w Towarzystwie Czytelni Ludowych, pełnił obowiązki delegata na powiat brodnicki (1906-1910) i prezesa komitetu powiatowego (1918-1919) w tej organizacji. W 1914 wszedł do grona udziałowców spółki "Dom Katolicki" w Brodnicy. W 1906 za odczytanie z ambony odezwy duchowieństwa dekanatu lubawskiego w sprawie przywrócenia szkolnego nauczania religii w języku polskim obłożony został przez władze grzywną.
Pozostał aktywny w ruchu polskim w latach starań o wyzwolenie Pomorza, był członkiem Powiatowej Rady Ludowej w Brodnicy (1918-1920) oraz współorganizatorem Rady Ludowej i Straży Ludowej w Radoszkach. Agitował na wiecach narodowych, werbując ochotników do wojska polskiego i namawiając do płacenia podatku narodowego.
Zmarł 15 sierpnia 1924 w Radoszkach, pochowany został na miejscowym cmentarzu.