W 1905 roku zaangażowała się w nielegalną działalność: kolportowała zakazane druki, uczestniczyła w tajnych wykładach, brała też udział w demonstracjach. Zaniepokojeni rodzice wysłali ją do Paryża, gdzie miała studiować medycynę.
Paryż i początki kariery W Paryżu zamieszkała u ciotki i jej męża, Marca Pierrota, małżeństwa lekarzy. Ukończyła roczny kurs języka francuskiego na Sorbonie (ciotka uważała ją za zbyt młodą na studia medyczne), jednocześnie biorąc czynny udział w życiu studenckim i towarzyskim. Na jednym z przyjęć poznała Raymonda Duncana, który zachęcił ją do "tańca greckiego" w stylu swojej siostry Isadory. Wtedy też podjęła decyzję o trwałym związaniu się z tańcem. Brała lekcje akrobatyki i baletu klasycznego, choć ten ostatni w tym czasie zupełnie jej nie interesował. Występowała w modnych francuskich salonach, miała też dać występ na otwarcie Salonu Jesiennego, lecz przeszkodził jej w tym atak wyrostka robaczkowego.
Pod wpływem paryskich przyjaciół zaczęła używać imienia Miriam (zdrobnienie Cesia, którym się posługiwała zamiast metrykalnego Cywia, było dla Francuzów niewymawialne), zmienionego później na Marie oraz, jak sama stwierdziła, "elegantszego" nazwiska Rambert.