W latach 60. XX wieku Ballet Rambert zaczął przeżywać kryzys, nie mając odpowiedniej stałej siedziby w Londynie i nie mogąc sprostać konkurencji ze strony The Royal Ballet. W 1966 Marie Rambert, za namową swojego ówczesnego współpracownika Normana Morrice’a (od 1971 roku dyrektora zespołu), zreorganizowała zespół, rezygnując z corps de ballet i pozostawiając kilkunastoosobową grupę solistów, specjalizującą się w balecie nowoczesnym. W latach 70. Rambert stopniowo wycofywała się z kierowania zespołem, do końca życia pozostając jednak jego doradcą i współdyrektorem.
W 1972 roku Marie Rambert opublikowała autobiografię zatytułowaną Quicksilver. Polski przekład został wydany w 1978 roku przez Czytelnika, a zamieszczoną w nim przedmowę napisała zaprzyjaźniona z autorką Maria Kuncewiczowa.
Marie Rambert zmarła 12 czerwca 1982 w Londynie.
Znaczenie Marie Rambert w znaczący sposób przyczyniła się do powstania i rozwoju brytyjskiego baletu. Odkryła i rozwinęła talent wielu brytyjskich choreografów i tancerzy. Założony przez nią zespół, noszący obecnie nazwę Rambert Dance Company, jest najstarszym nieprzerwanie działającym zespołem baletowym w Wielkiej Brytanii.