W konsekwencji ZSRR uznał wszystkie układy zawarte uprzednio z Polską (w tym traktat ryski z 1921 roku i pakt o nieagresji z 1932 roku) za nieobowiązujące – zawarte z nieistniejącym państwem. Równocześnie rozpoczęła się zbrojna agresja ZSRR na Polskę. Około 11:00 w wyniku niemieckiego ostrzału artyleryjskiego wybuchł pożar Zamku Królewskiego w Warszawie. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Ignacy Mościcki, Naczelny Wódz Marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz i Prezes Rady Ministrów Felicjan Sławoj Składkowski wraz z Radą Ministrów, po otrzymaniu informacji o zbliżaniu się czołgów sowieckich do Śniatynia zadecydowali w późnych godzinach wieczornych o przekroczeniu granicy polsko-rumuńskiej, celem przeniesienia siedziby władz państwa na terytorium sojuszniczej Francji. Wbrew wcześniejszym zapewnieniom władz sojuszniczego Królestwa Rumunii pod naciskiem niemieckim, sowieckim i francuskim zostali internowani na jej terytorium. Zgodnie z rozkazem Naczelnego Wodza dla uniknięcia niewoli sowieckiej zwarte oddziały Wojska Polskiego zaczęły przekraczać granicę polsko-węgierską i polsko-rumuńską. Wycofaniem wojsk polskich zakończyła się obrona twierdzy brzeskiej (14-17 września). Żandarmeria polowa Wermachtu dokonała na cmentarzu prawosławnym w Terespolu mordu na ok. 60 polskich jeńcach. 1940: Ok.