Założenia planistyczne cmentarza – zgodnie z niektórymi opiniami – przypominają nekropolie wojskowe we Francji z okresu I wojny światowej.
Zdewastowany za czasów sowieckich, ostatecznej dewastacji władze sowieckie dokonały w 1971 roku przy pomocy czołgów Armii Radzieckiej i maszyn budowlanych, gdy zniszczono kolumnadę i znaczną część pozostałych jeszcze grobów. Zrekonstruowany po upadku Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich.
Historia powstania thumb|Cmentarz Obrońców Lwowa w 2007 roku thumb|Cmentarz Obrońców Lwowa w 2019 roku
Wybuch polsko-ukraińskiego konfliktu o Lwów
Pod koniec I wojny światowej, gdy rozpadały się Austro-Węgry, dowództwo wojsk austriackich we Lwowie sprzyjało dążeniom kół ukraińskich do przejęcia władzy w mieście. Skutkiem tego w październiku 1918 w mieście stacjonowało kilka tysięcyStanisław Nicieja w książce „Cmentarz Obrońców Lwowa” podaje, że na liczący 20-tysięcy wojskowy garnizon austriacki stacjonujący we Lwowie ok. 12 tysięcy stanowili żołnierze narodowości ukraińskiej, podczas gdy żołnierze narodowości polskiej zostali wysłani na odległe odcinki frontu (m.in. do Włoch). W książce Macieja Krotofila pt. Ukraińska Armia Halicka 1918–1919 podano: „Większość tych jednostek jesienią 1918 r. znajdowała się na frontach: włoskim i serbskim. Niektóre były na Ukrainie Naddnieprzańskiej.