Na trzecim zjeździe SWP w 1925 r. dokonał się rozłam w organizacji na zwolenników tradycji oświeceniowej i liberalnej na czele z Janem Baudouin de Courtenay i Józefem Landauem, oraz zwolenników marksizmu. Władzę przejęła grupa lewicowych działaczy z Janem Hemplem, dla których wcześniejsze postulaty ruchu były nazbyt liberalne.
Stowarzyszenie zaczęło podkreślać wątki antyklerykalne i ateistyczne, przystąpiło do Międzynarodówki Proletariackich Wolnomyślicieli. Grupa działaczy związana ze starym kierownictwem opuściła organizację i powołała w 1926 Polski Związek Myśli Wolnej (PZMW).
W 1928 r. władze administracyjne rozwiązały Stowarzyszenie Wolnomyślicieli Polskich. Większość działaczy zdelegalizowanego SWP przyłączyła się do Polskiego Związku Myśli Wolnej, który z czasem zaczął odwoływać się do lewicowych haseł, co doprowadziło do jego delegalizacji w 1936 roku.
Zobacz też Polskie Stowarzyszenie Racjonalistów Towarzystwo Krzewienia Kultury Świeckiej Stowarzyszenie Ateistów i Wolnomyślicieli Towarzystwo Szkoły Świeckiej Ruch racjonalistyczny Unia Racjonalistyczna
Przypisy
Bibliografia Od racjonalizmu do kryzysu. Towarzystwo Kultury Świeckiej. Urząd Miasta Łodzi
Kategoria:Polskie instytucje filozoficzne Kategoria:Stowarzyszenia światopoglądowe Kategoria:Stowarzyszenia w II Rzeczypospolitej Kategoria:Stowarzyszenia w Warszawie