Navigatio Sancti Brendani stało się utworem niezwykle popularnym. Do czasów dzisiejszych zachowało się 120 jego odpisów, w przekładach na prawie wszystkie języki zachodniej Europy.
W XII wieku Honoriusz Augustodunesis w swoim dziele De imagine mundi opisał piękną i żyzną ziemię na Oceanie, do której miał dotrzeć św. Brendan.
Poszukiwania wyspy thumb|Mapa Toscanellego, na której umieszczono Wyspę Świętego Brendana (jako St. Brandan's Insel - ok. 5°N, 65°W) Wraz z początkiem odkryć geograficznych żeglarze portugalscy i hiszpańscy rozpoczęli poszukiwania legendarnej Wyspy Świętego Brendana. Po odkryciu Madery i Wysp Kanaryjskich spodziewano się, że w niedalekiej odległości od nich leży Wyspa Świętego Brendana. Liczni żeglarze przekazywali relacje, że widzieli legendarny ląd gdzieś na horyzoncie.
Wraz z coraz bardziej dokładnymi mapami Atlantyku, legendarna wyspa coraz bardziej zmieniała swoje położenie na mapie, ostatecznie uznano ją za ósmą, nieodkrytą jeszcze wyspę w archipelagu Wysp Kanaryjskich, przylgnęła do niej wówczas nazwa San Borondón. Portugalscy żeglarze nie ustawali w jej poszukiwaniu.