Dzięki temu sojuszowi połączonym siłom chrześcijan udało się w 939 w bitwie pod Simancas zadać ciężką klęskę wojskom kalifa i zrzucić muzułmańską zależność.
Po roku 933 Garcia I ożenił się z Andregotą Galindez (ur. 922, zm. 972), córką i dziedziczką hrabiego Aragonii Galindo II Aznareza. Małżeństwo doprowadziło do unii Nawarry i Aragonii, jednak już w 940 małżeństwo zostało rozwiązane, powodem było zbyt bliskie pokrewieństwo między małżonkami. Drugą żoną Garcii została Teresa (zm. po 957), będąca prawdopodobnie córką króla Leónu Ramiro II. Po zawarciu drugiego małżeństwa Garcia I wdał się w walki dynastyczne trwające w Leónie, popierając króla Sancho Otyłego (syna Ramiro II z Leónu) w walce z rebelią jego kuzyna Ordonio IV. Jednak pomoc Garcii oraz sprzymierzonych z nim muzułmanów na wiele się nie zdała i po 966 władzę w Leonie przejął Ordoño IV Nikczemny.
Dzieckiem Garcii z pierwszego małżeństwa był: Sancho II – król Nawarry w latach 970-994; z drugiego małżeństwo pochodzili: Ramiro – król Viguery, zm. 981, Urraka Diaz, jej pierwszym mężem był Ferdynand I Gonzalez (zm. 970), pierwszy hrabia Kastylii, drugim mężem został Wilhelm, książę Gaskonii, zm. 1041.
Przypisy
Bibliografia
Manuel Tunon de Lara, Julio Valdeon Baruque, Antonio Dominguez Ortiz, Historia Hiszpanii, Kraków 2007, s. 90, .
Kategoria:Władcy Nawarry Kategoria:Władcy Aragonii Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 970