Pierwsi mieszkańcy Wielkiej Brytanii dotarli do niej prawdopodobnie poprzez tereny Doggerlandu.

Wraz z ocieplającym się klimatem i topnieniem lądolodów podnosił się poziom oceanu, a tereny Doggerlandu były stopniowo zalewane przez morze (transgresja morska), aż ich pozostałości utraciły łączność zarówno z kontynentem, jak i Wielką Brytanią. Obszary leżące na północy, położone nieco wyżej nadal pozostawały ponad poziomem morza, co pozwoliło na powstanie szeregu wysp na nowopowstałym Morzu Północnym. Największą z nich, obejmującą ok. ¼-⅓ zatopionego lądu, był teren obecnej ławicy Dogger Bank, leżącej w środkowej części dawnego Doggerlandu. Wraz z dalszym podnoszeniem poziomu morza także i te tereny znalazły się pod wodą.

thumb|right|Lokalizacja ławicy Dogger Bank na Morzu Północnym Jedna z hipotez – opublikowana w 2008 r. – mówi o zniszczeniu pozostałości Doggerlandu przez tsunami (około 6200 p.n.e.) spowodowane przez osuwisko Storegga u wybrzeży Norwegii, ale przeprowadzona w 2017 roku symulacja tsunami powstałego w wyniku tego osuwiska wykluczyła możliwość zatopienia całego Doggerlandu.

Zobacz też kultura maglemoska Beringia, most lądowy łączący Syberię i Alaskę

Przypisy (m.in. mapa na str.12).

Linki zewnętrzne Lekcja z oddzielenia się Brytanii

Kategoria:Paleogeografia Kategoria:Morze Północne