W marcu 1939 jako oficer służby stałej pozostawał w stanie nieczynnym.

Po wybuchu II wojny światowej, w czasie kampanii wrześniowej był w szpitalu w Brześciu. Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez sowietów i przetrzymywany początkowo w Brześciu, a potem w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 2023.

3 października 1923 w Warszawie ożenił się z Janiną Wandą z Rybczyńskich. Świadkami na ślubie byli: Czesław Bogusławski (1898–1944), wówczas porucznik podlekarz odkomenderowany na Uniwersytet Warszawski celem ukończenia studiów, a później kapitan lekarz stanu spoczynku, praktykujący w Warszawie przy ul. Hożej 64 oraz Bolesław Bronikowski, student.