FAT 2 Torpeda wybudowana na bazie G7e. Miała napęd elektryczny, który nie pozostawiał śladu wodnego, jednak odbyło się to kosztem krótszego zasięgu. Od kwietnia używana przez U-Booty na Morzu Śródziemnym i Arktyce (gdzie noc była zbyt krótka na stosowanie FAT1), a od czerwca dostępna także dla okrętów na Atlantyku.
Dwie możliwości konfiguracji torpedy FAT2 obejmowały: Tor przebiegu identyczny jak w FAT1, przy czym można było ustalić jedynie krótkie pętle. Tor kołowy – po przebyciu określonego odcinka torpeda zaczynała wykonywać tor okrężny o zaprogramowanym promieniu. Ten wariant stosowano przy próbie niszczenia okrętów eskorty lub statków na kotwicowiskach.
Ograniczenia torped typu FAT thumb|Przykładowe kursy torpedy Fat I wobec kursu konwoju. Optymalny był kurs, w którym kierunek biegu torpedy był prostopadły do kursu konwoju. Aby optymalnie wykorzystać tor pętlowy, torpeda musiała „trafić” w konwój pod kątem prostym. Odchylenie od 90 stopni powodowało, że wykonywane pętle nie przecinały maksymalnej możliwej liczby kursów pojedynczych celów, co zmniejszało szanse trafienia.