przesunięciu uległ w obrządku prawosławnym termin Bożego Narodzenia na 7 stycznia).
Nazewnictwo i etymologia język staroruski: , język rosyjski: , , , , dialekty: ; : „ognisko w polu”; język ukraiński: , , , , , , Polesie: , język białoruski: , dialekty:
język polski: najstarszą rodzimą polską nazwą tego święta jest sobótka, inną rodzimą polską nazwą jest noc świętojańska lub wigilia świętego Jana. Święto to bywa także nazywane wiankami od tradycyjnych polskich wianków puszczanych na wodę podczas obchodów. W polskich gwarach Mazurów i Warmiaków funkcjonowała również nazwa palinocka na określenie tego święta mały|Pieśń świętojańska o Sobótce, 1586 W niektórych polskich dialektach istnieją też pożyczki z języków wschodniosłowiańskich: Podlasie i Lubelskie: kupała, kąpała, kąpałeczka Podlasie, Lubelskie, Sieradzkie, Kaliskie: kupalonecka, kopernacka, kopernocka, kupalnocka Uważa się, że jest to jedno z najstarszych polskich świąt, wywodzące się z czasów przedchrześcijańskich i obchodzone nieprzerwanie do dziś, najwcześniej poświadczoną polską nazwą tego święta jest sobótka, uznawana za jego rodzimą nazwę w jęzku polskim, najstarsze znane źródło pisemne zawierające nazwę „sobótka” to rękopis z XIII wieku.