17 marca po spotkaniu rządu w budynku Ministerstwa Spraw Zagranicznych Thiers zdecydował, iż zostanie podjęta kolejna próba przejęcia armat, wspierana przez sześć tysięcy piechoty wspartej mitraliezami. Wydał również polecenie demobilizacji Gwardii Narodowej. Na czele wojska stali generałowie Paturel i Lecomte, którzy mieli zająć mosty paryskie, dworce kolejowe, Tuileries i Pola Elizejskie.
Wydarzenia 18 marca 18 marca o trzeciej nad ranem żołnierze wyruszyli z koszar i dotarli o szóstej na Montmartre. Nie mieli jednak ze sobą koni, by odciągnąć niebronione działa. W międzyczasie na ulicach zaczęli zbierać się mieszkańcy dzielnicy, wielu miało ze sobą broń. Inni roznosili wiadomość o wejściu wojska po całej dzielnicy i zaczęli budować barykady.
Część zgromadzonych zaczęła wzywać żołnierzy do buntu antyrządowego. 88 pułk piechoty pod wodzą Lecomte’a posłuchał robotników i odmówił wykonywania rozkazów strzelania do tłumu, po czym zaaresztował generała. Żołnierze Paturela porzucili broń i rozeszli się. Z tłumem fraternizować się zaczęli również stojący w rezerwie w okolicach placu Pigalle żołnierze pod wodzą gen. Subvielle’a. Wiadomości o takim obrocie sprawy dotarły do rządu dopiero o godzinie 10.