Człon­ko­wie OPW skła­da­li rów­nież na je­go rę­ce przy­się­gę AK. Rów­no­cze­śnie, po­dob­nie jak inni ofi­ce­ro­wie służ­by sta­łej na­le­żą­cy do OPW, zo­stał skie­ro­wa­ny do AKMarek Gałęzowski, Kotowicz Jan [w:] idem, Wierni Polsce…, s. 362.. Był inspektorem Komendy Głównej AK. W okresie od 16 do 25 lipca 1944 był ostatnim dowódcą 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, którą rozwiązał 26 lipca 1944 roku.

W październiku 1944 roku został aresztowany w Kurowie i wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w Lublinie z 13 sierpnia 1945 roku skazany na 10 lat więzienia, ale we wrześniu zwolniony na podstawie amnestii. Po wojnie pracował do 1949 roku w Państwowych Nieruchomościach Ziemskich w Kijowie jako magazynier oraz w inwalidzkich spółdzielniach pracy w RzeszowieIbidem, s. 367.. Przeszedł na rentę 1 września 1958 roku.

Zmarł 15 października 1963 w Rzeszowie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Pobitno.

Był dwukrotnie żonaty: z Marią Pelczarską, a po jej śmierci z Janiną Topolską, z którą miał dwie córki: Marię i Stefanię Annę.