277., generał lejtnant komenderujący 1 i 2 Dywizją wojsk litewskich, szef Gwardii Pieszej Wielkiego Księstwa Litewskiego w latach 1765–1783Jarosław Gdański, Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Kamil Stepan, Wojsko Koronne. Formacje Targowicy, szkolnictwo wojskowe. Varia, Uzupełnienia, Kraków 2003, s. 72., marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1782 rokuZłota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 135., kawaler Orderu Orła Białego i Orderu Złotego Runa.
Życiorys Był synem Augusta Aleksandra, wojewody ruskiego, i Marii Zofii Sieniawskiej (primo voto Denhoff).
Jego żoną była Izabela z domu Flemming, z którą miał sześcioro dzieci, w tym Adama Jerzego i Konstantego AdamaWedług opinii współczesnych, potwierdzonej przez ustalenia historyków, prawdziwymi ojcami przynajmniej niektórych dzieci byli kochankowie żony księcia. Por. artykuł o Izabeli Czartoryskiej..
Początki wykształcenia odebrał w domu pod okiem francuskich guwernerów, np. w latach 1740–1745 uczył go Louis-Adrien Duperron de Castera, komediopisarz i tłumacz. Od wczesnej młodości okazywał szczególne zainteresowanie zarówno literaturą starożytną, jak i dziejami Polski.