Wiosną 1574 roku Ernest został wysłany do Rzymu gdzie miał odzyskać swoje powołanie, które w ostatnich latach słabło. Zdobył tam zaufanie papieża Grzegorza XIII. Papież obiecał wspierać karierę młodego biskupa. W 1577 roku Salentin zrezygnował z funkcji. Nowym arcybiskupem i elektorem Kolonii został wybrany w wyniku głosowania Gebhard Truchsess von Waldburg, który otrzymał 10 głosów, zaś Ernest jedynie dwa. Arcybiskup Kolonii był jednym z siedmiu elektorów Rzeszy. W tym czasie trzech spośród siedmiu elektorów było protestantami, istniała więc poważna groźba wybrania na kolejnego cesarza protestanta. W 1581 roku Ernest został wybrany na biskupa Liège. W 1583 roku książę elektor arcybiskup Gebhard Truchsess von Waldburg przeszedł na Protestantyzm. 22 maja 1583 Ernest został arcybiskupem Kolonii, arcykanclerzem Włoch, księciem elektorem. Dwa lata później został wybrany biskupem Münster. Wspierał działania kontrreformacji. W 1595 roku mianował swojego bratanka Ferdynanda Wittelsbacha na biskupa koadiutora.

Ernest Wittelsbach Kategoria:Arcybiskupi Monachium i Freising Kategoria:Biskupi Hildesheimu Kategoria:Biskupi i arcybiskupi kolońscy Kategoria:Biskupi Münsteru Kategoria:Biskupi Liège Kategoria:Urodzeni w 1554 Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium Kategoria:Zmarli w 1612