batalion.
W 1914 roku komenda pułku oraz II i III batalion stacjonował w Pradze. IV batalion i Kadra Batalionu Zapasowego stacjonowała w Czeskich Budziejowicach, natomiast I batalion był detaszowany w Teodo (obecnie Tivat w Czarnogórze).
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 17 Brygady Piechoty należącej do 9 Dywizji Piechoty. Czesi stanowili 45% składu, Niemcy 54%. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał jeden batalion do 75 pułku piechoty.