Ivana Kobilca (ur. 20 grudnia 1861 w Lublanie, zm. 4 grudnia 1926 tamże) – słoweńska malarka okresu realizmu. Tematyka jej dzieł obejmuje sceny rodzajowe, portrety i autoportrety, sceny religijne czy martwą naturę. Niektóre z dzieł zmierzają w kierunku impresjonizmu. Malowała głównie obrazy olejne i pastele, jej rysunków jest niewiele.
Życiorys Ivana Kobilca urodziła się w Lublanie w zamożnej rodzinie rzemieślnika. Jej rodzice kładli duży nacisk na edukację. Na początku uczyła się rysunku, a także języków: francuskiego i włoskiego w swoim rodzinnym mieście. W wieku 16 lat pojechała z ojcem do Wiednia, gdzie zobaczyła obrazy dawnych mistrzów, które ją zainspirowały.
W latach 1879–1880 uczyła się rysunku u Idy Künl oraz studiowała w Wiedniu, a w latach 1880–1881 w Monachium. Od 1882 do 1889 kontynuowała studia pod kierunkiem Aloisa Erdtelta. W 1888 roku po raz pierwszy uczestniczyła w publicznej wystawie. Na następnej wystawie w Monachium jej prace zauważył i pochwalił wybitny niemiecki historyk sztuki Richard Muther. Następnie wróciła do Lublany. W 1890 malowała w Zagrzebiu. W lecie 1891 roku, będąc na wakacjach u Fritza von Uhde, namalowała obrazy Lato i Prasujące kobiety, które przekazała Galerii Paryskiej.