Jest możliwe że Chlotar przeżył i zmarł w 719, 720 lub nawet 721.
Możliwe jest również, że był synem (lub wnukiem) Childeberta III, a nawet, że nie pochodził z rodu Merowingów. Chlotar IV był marionetką w rękach Karola Młota, osobą potrzebną do realizacji jego celów politycznych. Jego panowanie było całkowicie nieskuteczne i niesamodzielne, bo król ten nigdy nie miał samodzielnej władzy.
Z rozdziału 10 kroniki Fredegara (ok. 760): „Karol [...] wybiera króla imienia Choltar. Chilperyk i Raganfred następnie wysyłali prośby o pomoc do księcia Akwitanii Eudesa (Odona) oddając mu królestwo i swe życie. Więc zebrał swe wojsko w Gaskonii i ruszył konsekwentnie i bez drżenia. Gdy zobaczył oddziały wroga Eudes uciekł przerażony siłą Karola. Karol kontynuował swą podróż dotarł do Paryża po przekroczeniu Sekwany ruszył na Orlean, goniąc ciągle Chilperyka w końcu król został ze skarbów swych ograbiony i musiał się poddać. King Chlotar umarł, Karol dowiedział się o tym poprzez wysłanników księcia Eudesa. postanowiono, że królem będzie Chilperyk. Wojska doszły do Noyon, a po pewnym czasie stracił życie i tron: zmarł jak żył, królował sześć lat [...] ”
Kategoria:Merowingowie Kategoria:Władcy Franków