Guntram I (ur. ok. 532 w Soissons, zm. 28 marca 592 w Chalon-sur-Saône) – król Franków z dynastii Merowingów (561–592), święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Guntram był synem frankijskiego króla Chlotara I i Ingundy. Po śmierci ojca w 561 odziedziczył Królestwo Burgundii wraz z Marsylią i Arles.
W 567 roku zmarł jego najstarszy brat Charibert I. W wyniku podziału jego dzielnicy Guntram otrzymał Angoulême i Périgueux. W tym czasie żona jego zmarłego brata Teodechylda ofiarowała mu swoją rękę wraz ze skarbcem królewskim. Po jej przybyciu do Chalon-sur-Saône przejął skarbiec, a ją zmusił do zostania zakonnicą w Arles.
Po śmierci Chariberta żyjący bracia Guntrama, Sigebert I i Chilperyk I, pozostawali w konflikcie. W owym czasie nastąpiły liczne najazdy Awarów, które spowodowały chwilową zgodę między jego braćmi. W 573 konflikt pomiędzy braćmi przerodził się w otwartą wojnę domową. Guntram starał się pozostać rozjemcą w rodzinie, jednakże co raz wspierał to jednego brata to drugiego. W czasie tych walk Sigebert podbił większą część królestwa brata, jednakże w 575 został zamordowany. Żona zmarłego Brunhilda wraz z synem Childebertem II znaleźli się pod opieką Guntrama. W 584 zginął również Chilperyk I.